ای زیارتگاه خوب برسیاه یک نظر احوال ما را کن نگاهای امامزاده ابوالفضل عزیز یک شفایی ده به این جسم مریض ای امامزاده ابوالفضل ای تو محبوب همه مشکل ما را تو حل کن یاور خوب همه حاجت ما را برآور ای امید برسیاهروز دشمن بهر تنبیه اندکی بنما سیاه ای امامزاده ابوالفضل ای زیارتگاه ما راه ما شد روشن از تو ای چراغ راه ما ای که زائرهای بسیارت بیامد سوی توما زیارت می کنیم این مرقد خوشبوی تو حاجت ما اینکه بیماران همه سالم شوند این جوانان ده ما جملگی عالم شوند این گرفتاری و مشکلها ز ما کن دور دور با توکل بر خدا از مشکلات آریم عبورای خدایا کن قبول از ما زیارت های ماکن قبول این شعر ساده این عبارت های ماای رفیقانی که اندر برسیاه ناحاضرید من شدم نایب زیاره بهرتان در روز عیدای زیارتگاه اعلا ای گل خوش عطر و بو بهر تطهیرت گلاب آورده ایم اندر سبوتا مطهرتر شود آن گنبد و بارگاه تو آنچه داریم حاضریم تقدیم کنیم در راه تو + نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۴۰۲ساعت 20:51&nbsp توسط عباس روح الامینی  | 

بیماری من یک بیماری عرفانی است. چرا که قابلتوصیف نیست. من سالهاست که دارم شرح حالمی نویسم امّا ذره ای هم موفق به توصیف آننشده ام . بقول اقبال لاهوری :درون سینه بیش از نقطه ای نیستچو آید بر زبان پایان نداردیا بقول سعدی :مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمرما همچنان در اوّل وصف تو مانده ایم + نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۴۰۲ساعت 23:29&nbsp توسط عباس روح الامینی  |